Wat zegt de Bijbel over wie God is?

Een bijbels-theologische introductie over Gods naam, natuur, karakter en handelen volgens de Bijbel.

De vraag achter elke vraag

Als mensen het woord “God” gebruiken, bedoelen ze vaak niet hetzelfde.

Sommige mensen denken bij God aan een onpersoonlijke energie of hogere macht: de kracht achter het heelal, zoals zwaartekracht, het lot of de natuurwetten. Maar zo’n kracht kent je niet, houdt niet van je en kan niet naar je luisteren of tot je spreken.

Anderen denken eerder aan “goden” uit oude mythologie: machtige wezens zoals Zeus of Thor. Zulke goden zijn misschien sterker dan mensen en leven langer, maar ze blijven beperkt. Ze maken nog altijd deel uit van de wereld en kunnen misleid, weerstaan, gemanipuleerd of genegeerd worden.

De God van de Bijbel is geen van beide.

Hij is geen onpersoonlijke kracht. Hij spreekt, handelt, maakt Zijn naam bekend, doet beloften, vergeeft, oordeelt, troost en komt dichtbij.

Hij is ook niet één machtig wezen onder anderen. Hij is de Schepper van alles wat bestaat. Hij bestond al vóór de schepping, staat buiten de schepping en houdt alles samen.

Omdat Hij persoonlijk is, is de belangrijkste vraag niet alleen “Wat is God?” maar “Wie is God?”

Deze gids geeft tien eenvoudige bijbelse antwoorden op die vraag.

1. God heeft een naam

“Yahweh is de persoonlijke naam van Israëls God, de naam waarmee Hij bekendmaakt wie Hij is en waarmee Hij Zich aan Zijn volk verbindt.”

God blijft niet anoniem. In Exodus spreekt God tot Mozes vanuit de brandende braamstruik en stuurt hem om Israël uit de slavernij in Egypte te leiden. Mozes vraagt wat hij moet zeggen als het volk wil weten welke God hem gestuurd heeft. God antwoordt.

Exodus 3:14–15 “En God zei tegen Mozes: ‘IK BEN DIE IK BEN.’ Ook zei Hij: ‘Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden.’ Toen zei God verder tegen Mozes: ‘Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: Yahweh, de God van uw vaderen, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob, heeft mij naar u toe gezonden. Dit is voor eeuwig Mijn Naam, dit is Mijn Naam ter gedachtenis, van generatie op generatie.’”

Deze naam is niet zomaar een etiket. Hij draagt een belofte in zich. God zegt daarmee als het ware dat Mozes moet letten op wat Hij nu gaat doen. Zijn daden zullen laten zien wat Zijn naam betekent. En wat Hij daarna doet, is Zijn volk uit de slavernij bevrijden.

Vanaf dat moment laat God door Zijn daden steeds meer zien wat Zijn naam betekent. Bij de Rode Zee laat Hij zien dat Hij bevrijdt. Bij de Sinaï verbindt Hij Zich aan Zijn volk in een verbond. In de woestijn laat Hij zien dat Hij voorziet. Door de profeten laat Hij zien dat Hij Zijn volk niet loslaat, zelfs niet in ballingschap. Tegen de tijd dat Jezus komt, draagt Zijn naam het volle gewicht van alles wat God in de geschiedenis van Israël heeft gedaan.

De naam Yahweh is de naam van de God die aanwezig is, handelt en Zijn woord houdt.

2. God is Geest

“God is geen stoffelijk wezen. Hij is Geest, aanwezig waar Hij wil zijn en niet afhankelijk van iets buiten Zichzelf.”

Toen Jezus sprak over ware aanbidding, zei Hij iets korts maar belangrijks.

Johannes 4:24 “God is Geest en wie Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.”

God is Geest. Dat betekent dat Hij niet in een beeld kan worden opgesloten, niet aan één plaats gebonden is en niet door menselijk ritueel te beheersen is. Hij is geen stoffelijk ding naast andere stoffelijke dingen. Hij heeft geen lichaam en geen vorm die wij kunnen vastleggen in een afbeelding.

Daarom mocht Israël geen beelden van God maken. Elke stoffelijke afbeelding zou de levende God verkleinen tot iets vasts, zichtbaars en hanteerbaars. God laat Zich niet terugbrengen tot een voorwerp dat wij kunnen beheersen.

Omdat God Geest is, maakt Hij geen deel uit van de stoffelijke schepping. Hij is niet uit stof gemaakt, niet gebonden aan geschapen plaatsen of vormen, en niet afhankelijk van de wereld die Hij heeft gemaakt. Hij was al God voordat de wereld bestond, en Hij blijft God, ook wanneer alles wat wij kennen voorbijgaat.

Psalm 90:2 “Al vóór de bergen geboren waren en U de aarde en de wereld voortgebracht had, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God.”

Hij geeft leven aan alles. Hij heeft niets nodig. Alles is van Hem afhankelijk. Hij is van niets afhankelijk.

3. God heeft Zijn eigen karakter bekendgemaakt

“Op een van de meest kritieke momenten in Israëls geschiedenis maakte God Zelf bekend wie Hij is, en die woorden bepalen hoe de rest van de Bijbel over Zijn karakter spreekt.”

Nadat Israël het verbond bij de Sinaï had verbroken door een gouden kalf te aanbidden, vroeg Mozes of hij Gods heerlijkheid mocht zien. God antwoordde niet alleen met een vertoon van macht, maar vooral door Zijn karakter bekend te maken.

Exodus 34:6–7 “Toen Yahweh bij hem voorbijkwam, riep Hij: ‘Yahweh, Yahweh, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw, Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die de schuldige zeker niet voor onschuldig houdt en de ongerechtigheid van de vaders vergeldt aan de kinderen en kleinkinderen, tot in het derde en vierde geslacht.’”

Dit is de belangrijkste zelfomschrijving die God in het Oude Testament geeft. Hij is diep bewogen met mensen, met een ouderlijke tederheid die niet zomaar ophoudt. Hij is genadig en geeft Zijn gunst aan mensen die daar geen recht op kunnen claimen. Hij is geduldig en wordt niet snel kwaad. Hij is rijk aan verbondstrouw. Hij vergeeft de volle breedte van menselijk falen.

Maar Hij neemt zonde ook serieus. De slotwoorden kunnen op het eerste gehoor hard klinken, vooral omdat ze spreken over gevolgen die kinderen en kleinkinderen raken. Tegelijk leert de Bijbel niet dat God kinderen persoonlijk schuldig acht voor de zonden van hun ouders (Ezechiël 18:20). Wel laat de Bijbel zien dat zonde families, gemeenschappen en hele generaties beschadigt. God kijkt niet weg van wat verkeerd is, want wat verkeerd is vernietigt wat Hij liefheeft.

Hoe kan God tegelijk volledig vergevend en volledig rechtvaardig zijn? Die spanning loopt door de hele Bijbel. Het antwoord komt aan het kruis. Daar draagt Jezus in Zijn eigen persoon het volle gewicht van de schuld die God niet zomaar voorbij laat gaan.

Dit karakterportret klinkt door in de rest van de Bijbel. Mozes beroept zich erop. De psalmisten bezingen het. Joël predikt erover. Zelfs Jona haalt het bitter aan. Wat er in het verhaal ook verandert, dit is wie God is.

4. God heeft veel titels

“Naast Zijn naam geeft de Bijbel God veel titels. Elke titel laat een andere kant van Hem zien.”

Geen enkel woord kan alles zeggen over wie God is. Daarom gebruikt de Bijbel veel verschillende titels voor Hem.

Hij is de Schepper, degene door wiens woord alles tot bestaan komt en wiens heerschappij over alles gaat. Hij is de God van de belofte, die nakomelingen, land en zegen toezegt door lange jaren van wachten heen (Genesis 17:1). Hij is de Allerhoogste, Schepper van hemel en aarde, verheven boven elke macht en elk volk (Genesis 14:18–19). Hij is Heer, degene aan wie alle trouw en gehoorzaamheid toekomt.

In het grote visioen van Daniël verschijnt Hij als de Oude van dagen.

Daniël 7:9 “Ik keek toe totdat er tronen werden geplaatst, en de Oude van dagen Zich neerzette. Zijn gewaad was wit als de sneeuw en het haar van Zijn hoofd als zuivere wol. Zijn troon bestond uit vuurvlammen en de wielen ervan waren laaiend vuur.”

Hij is de Rechter die over heel de geschiedenis regeert. Het Nieuwe Testament ziet de hemelvaart van Jezus als de vervulling van wat daarna in Daniël gebeurt. De Mensenzoon ontvangt van de Oude van dagen eeuwige heerschappij (Daniël 7:13–14; Handelingen 2:33–36).

In het Nieuwe Testament komen deze lijnen scherp naar voren in de Griekse titel Kyrios, het woord dat in het Nederlands met “Heer” wordt vertaald. Paulus zegt dat elke knie zich zal buigen voor de naam van Jezus, als echo van het gedeelte waar Yahweh verklaart dat elke knie zich voor Hem alleen zal buigen (Filippenzen 2:9–11; Jesaja 45:23). Het volle gezag van Israëls God behoort toe aan de gekruisigde en opgestane Zoon.

5. God is heilig

“Heiligheid is het woord dat de Bijbel gebruikt voor wat God volledig anders maakt dan alles wat Hij gemaakt heeft.”

Toen Jesaja een visioen kreeg van Gods troonzaal, riepen de wezens rond de troon niet eerst over Gods macht of wijsheid. Zij riepen over Zijn heiligheid.

Jesaja 6:3 “De een riep tot de ander: ‘Heilig, heilig, heilig is Yahweh van de legermachten; heel de aarde is vol van Zijn heerlijkheid!’”

De herhaling is belangrijk. Wij zouden misschien zeggen: heilig, heiliger, heiligst. Het Hebreeuws kan die hoogste nadruk uitdrukken door het woord te herhalen. God is niet alleen heilig. Hij is “heilig, heilig, heilig.” Hij is heilig in de hoogste zin.

Het woord “heilig” wijst op wat God diep anders maakt dan alles wat geschapen is. Hij is volledig onderscheiden van alles wat Hij heeft gemaakt. Zijn heiligheid is niet alleen buitengewone kracht. Het is ook volmaakte reinheid, goedheid en liefde. Waar Gods heiligheid verschijnt, wordt kwaad en onreinheid zichtbaar voor wat ze zijn.

Jesaja reageerde niet met bewondering, alsof hij alleen iets moois had gezien. Hij schrok, omdat hij in Gods heiligheid zijn eigen onreinheid zag.

Jesaja 6:5 “Toen zei ik: ‘Wee mij, want ik verga! Ik ben immers een man met onreine lippen en woon te midden van een volk met onreine lippen. Mijn ogen hebben namelijk de Koning, Yahweh van de legermachten, gezien.’”

In de aanwezigheid van de heilige God zag Jesaja zichzelf zoals hij werkelijk was. Gods heiligheid legt bloot wat onrein is. Niet omdat God wreed is, maar omdat Zijn heiligheid het kwaad ontmaskert.

Gods heiligheid en Zijn liefde staan niet tegenover elkaar. Ze horen bij hetzelfde karakter. Wanneer God oordeelt over zonde, laat Hij Zijn liefde niet los. Hij verdedigt wat Hij liefheeft.

Het kruis laat dit het helderst zien. God zet Zijn heiligheid niet opzij om ons te vergeven. In Zijn eigen Zoon rekent Hij volledig met de zonde af, zodat de weg naar Zijn aanwezigheid voor altijd openstaat.

6. Yahweh, de enige God, is Vader, Zoon en Heilige Geest

“Er is maar één God. Yahweh alleen is God. Hij is Vader, Zoon en Heilige Geest.”

Israël leefde tussen volken die veel goden vereerden die verbonden waren met regen, oorlog, vruchtbaarheid, steden en streken. Tegen die achtergrond gaf God Zijn volk een fundamentele belijdenis.

Deuteronomium 6:4–5 “Luister, Israël! Yahweh, onze God, Yahweh is één! Daarom zult u Yahweh, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht.”

Yahweh is geen oppergod aan het hoofd van een groep goden. Hij is niet de sterkste macht tussen rivalen, want Hij heeft geen rivaal. Hij alleen is God. Omdat Hij alleen God is, vraagt Hij van Zijn volk ongedeelde toewijding.

Het Nieuwe Testament zet dit niet opzij. Het voegt geen tweede of derde God toe naast Yahweh. Het openbaart voller wie Yahweh altijd al was.

Bij de doop van Jezus worden Vader, Zoon en Heilige Geest samen geopenbaard in één moment. De Zoon staat in de Jordaan, de Geest daalt neer als een duif, en de Vader spreekt vanuit de hemel en noemt Jezus Zijn geliefde Zoon. Later brengt Jezus Vader, Zoon en Heilige Geest samen onder één naam, wanneer Hij Zijn discipelen opdraagt te dopen “in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest” (Mattheüs 28:19). Eén naam, geen drie.

Paulus doet iets vergelijkbaars met Israëls eigen belijdenis. Hij spreekt over de ene God, de Vader, en de ene Heer, Jezus Christus, binnen diezelfde belijdenis (1 Korintiërs 8:6), zonder Israëls belijdenis van de ene God in tweeën te delen. Alles bij elkaar belijdt het Nieuwe Testament dat de ene God altijd al Vader, Zoon en Heilige Geest is geweest.

Vader, Zoon en Heilige Geest zijn werkelijk van elkaar onderscheiden. Zij zijn geen drie goden. Zij zijn geen drie rollen of maskers van één God. Zij zijn werkelijk onderscheiden en werkelijk één. De ene Yahweh is Vader, Zoon en Heilige Geest. Dat betekent dat liefde niet begon bij de schepping. Liefde was al werkelijk in God.

7. God is liefde

“God is liefde. Dat is geen vluchtig gevoel, maar een waarheid over wie Yahweh is.”

De Bijbel zegt het heel eenvoudig.

1 Johannes 4:8 “Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.”

Dit betekent niet dat Gods liefde een vage warmte is, of dat God het kwaad door de vingers ziet en dat vriendelijkheid noemt. Gods liefde is heilige liefde. Zij wordt nooit onverschillig tegenover wat Zijn schepping beschadigt.

Gods liefde hoort bij wie Hij van eeuwigheid is. Omdat Yahweh Vader, Zoon en Heilige Geest is, was liefde al werkelijk voordat er iets gemaakt werd. De Vader had de Zoon al lief voordat de wereld werd gemaakt (Johannes 17:24). Niet de schepping maakt God liefdevol. De schepping komt voort uit een liefde die al vol was.

Die liefde loopt door heel het verhaal van de Bijbel heen. Zij is te zien in Gods geduld met een dwalend volk, in Zijn ontferming over zondaars, in Zijn trouw aan elk verbond dat Hij sluit, en in Zijn bereidheid om te vergeven. Hij heeft niet lief omdat Zijn volk het verdient. Hij heeft lief omdat liefde bij Zijn wezen hoort.

Deze liefde wordt het duidelijkst zichtbaar in Jezus. God nam Zelf het initiatief. Toen wij nog zondaars waren, zond Hij Zijn eigen Zoon. Christus is voor ons gestorven (Romeinen 5:8 en 1 Johannes 4:9–10). Aan het kruis komen liefde en heiligheid samen zonder tegenspraak. God zet het recht niet opzij om te vergeven. In Zijn Zoon draagt Hij Zelf de prijs van de zonde en opent Hij de weg naar huis.

Dit is wat Gods liefde doet. Zij beweegt zich naar wat gebroken is om het te genezen, naar schuldige mensen om hen te vergeven, en naar de doden om hen op te wekken tot leven met Hem.

8. De Vader

“God is allereerst Vader omdat de Zoon Hem van eeuwigheid als Vader kent. In Christus mogen gelovigen door genade in die relatie delen.”

God wordt in het Oude Testament Vader genoemd, maar niet vaak, en nooit zomaar. Het woord verschijnt wanneer de profeten de verbondsrelatie op haar diepste niveau beschrijven. Hij is Degene die Israël tot bestaan heeft geroepen, hen als volk gevormd heeft en hen door de geschiedenis gedragen heeft.

In Jezus komt dit vaderschap volledig naar voren. Hij spreekt God door Zijn hele bediening heen aan als Vader, niet als beeldspraak, maar als openbaring van de werkelijke en eeuwige relatie die Hij altijd heeft gehad. En Hij opent die relatie voor allen die bij Hem horen.

Galaten 4:6 “Nu, omdat u kinderen bent, heeft God de Geest van Zijn Zoon uitgezonden in uw harten, Die roept: ‘Abba, Vader!’”

Bij Christus horen betekent dat wij mogen delen in Zijn relatie met de Vader. De manier waarop Jezus van nature tot de Vader spreekt, wordt de manier waarop ieder die door genade met Hem verbonden is tot de Vader mag spreken.

Eén belangrijk punt moet helder blijven. God is niet mannelijk in lichamelijke zin. Hij is Geest. Wanneer God in de Bijbel Vader wordt genoemd, begint de betekenis daarvan niet bij ons beeld van vaderschap. Gods vaderschap is het oorspronkelijke voorbeeld. Menselijk vaderschap is bedoeld als een spiegel daarvan, maar in deze wereld is die spiegel gebroken. De Bijbel gebruikt ook echte moederlijke beelden voor God, omdat zowel man als vrouw Zijn beeld dragen en beiden iets waars kunnen weerspiegelen van wie Hij is.

9. God schept en onderhoudt

“God heeft alles gemaakt wat bestaat, en Hij houdt alles samen.”

De eerste zin van de Bijbel is een van de belangrijkste zinnen in de Schrift.

Genesis 1:1 “In het begin schiep God de hemel en de aarde.”

Voordat iets anders genoemd wordt, begint Genesis met God. Hij schept door Zijn woord, brengt orde in wat woest en leeg is, licht in de duisternis, en leven tot bestaan. Er was geen rivaliserende macht die Hij moest overwinnen. Hij hoefde niet tegen de wateren te strijden of de schepping met geweld te vormen. Hij sprak, en het was er.

Johannes opent zijn evangelie met een duidelijke echo van Genesis. “In het begin was het Woord,” en door Hem zijn “alle dingen” gemaakt (Johannes 1:1–3). In dat bredere Bijbelse licht gaat Genesis 1 niet alleen over God die orde brengt binnen de schepping. Alles wat tot bestaan is gekomen, vindt zijn oorsprong in Hem.

In Genesis vormt en vult God vervolgens de wereld, benoemt en zegent, en verklaart wat Hij gemaakt heeft goed te zijn. Het licht is goed. Het land en de planten zijn goed. De schepselen van zee en lucht zijn goed. De mens is zeer goed (Genesis 1:31). De materiële wereld is geen mindere werkelijkheid om aan te ontsnappen. Zij is Gods eigen werk, gemaakt om Zijn heerlijkheid te weerspiegelen.

De schepping blijft niet uit zichzelf bestaan. God onderhoudt haar van moment tot moment. Het Nieuwe Testament leert dat de Zoon alles draagt door het woord van Zijn kracht, en dat in Hem alle dingen samenhangen (Hebreeën 1:3; Kolossenzen 1:17). Alles wat bestaat is afhankelijk van de voortdurende trouw van de God die het heeft gemaakt.

Deze schepping heeft een einddoel. De God die aan het begin orde bracht uit chaos, leidt alle dingen naar hun uiteindelijke vernieuwing, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (Jesaja 65:17; Openbaring 21:1–5). Het verhaal dat begint met God die schept, eindigt met God die voltooit wat Hij begon.

10. God handelt in de geschiedenis

“God maakt Zich bekend door wat Hij doet. Hij roept, bevrijdt, sluit verbonden en leidt alle dingen naar vernieuwing.”

De God van de Bijbel neemt Zelf het initiatief. Hij blijft niet op afstand wachten tot mensen Hem vinden. Hij komt dichtbij en handelt.

Hij roept Abraham uit Ur en belooft dat door hem alle families van de aarde gezegend zullen worden (Genesis 12:1–3). Hij spreekt tot Mozes vanuit de brandende braamstruik en zendt hem om Israël uit slavernij te leiden (Exodus 3). Hij zendt profeten naar een volk dat vaak niet wil luisteren. De Bijbel is niet in de eerste plaats het verhaal van mensen die God zoeken. Het is het verhaal van God die naar Zijn volk toe beweegt.

Die beweging krijgt vorm in verbonden. God handelt niet willekeurig in de geschiedenis. Hij verbindt Zich aan Zijn volk door beloften en verbonden die het verhaal naar Zijn beloofde doel dragen. Hij sluit verbonden met Noach, Abraham, Israël bij de Sinaï en David. Elk verbond bouwt voort op wat eraan voorafging en brengt het verhaal verder.

Door de profeten belooft God iets wat niemand verwachtte. Hij kondigt een nieuw verbond aan, niet geschreven op stenen platen maar op harten, met Zijn aanwezigheid bij Zijn volk en Zijn Geest in hen.

Jeremia 31:33 “Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt Yahweh: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn.”

Bij het Laatste Avondmaal kondigt Jezus aan dat dit nieuwe verbond nu van kracht is, bezegeld door Zijn eigen bloed (Lukas 22:20). Met Pinksteren wordt de Geest uitgestort en begint het nieuwe verbond zichtbaar vorm te krijgen onder Gods volk (Handelingen 2:16–21). Het verhaal wacht nog op zijn voltooiing in de terugkeer van de Zoon en de vernieuwing van alle dingen. Maar de God die tot nu toe elke belofte heeft gehouden, zal ook deze houden.

Samenvatting

De God van de Bijbel is Yahweh, de levende God die Zich bekendmaakt door Zijn naam, Zijn karakter en Zijn handelen in de geschiedenis.

Hij is Geest. Hij is geen onpersoonlijke kracht, geen beeld, en geen wezen binnen de wereld. Hij geeft leven aan alles, is van niets buiten Zichzelf afhankelijk, en kan niet worden vastgelegd in een beeld of plaats.

Bij de Sinaï maakte Hij Zijn eigen karakter bekend. Hij is diep bewogen met mensen, genadig, geduldig, trouw, vergevend en rechtvaardig. Zijn heiligheid onderscheidt Hem van alles wat Hij heeft gemaakt. Zijn heiligheid is ook volmaakte reinheid, goedheid en liefde. Hij legt kwaad bloot, niet omdat Hij wreed is, maar omdat kwaad vernietigt wat Hij liefheeft.

De Bijbel geeft Hem veel titels. Hij is Schepper, God van de belofte, Allerhoogste, Oude van dagen en Heer. Deze titels laten Zijn gezag over de schepping zien, Zijn trouw aan Zijn beloften, en Zijn heerschappij over de geschiedenis. In het Nieuwe Testament wordt de Griekse titel Kyrios, het woord dat in het Nederlands met “Heer” wordt vertaald, aan de opgestane Jezus gegeven.

Yahweh is de enige God. Hij vraagt van Zijn volk ongedeelde toewijding. Het Nieuwe Testament voegt geen tweede of derde God naast Hem toe. Het openbaart dat Yahweh, de enige God, Vader, Zoon en Heilige Geest is. Zij zijn werkelijk onderscheiden en werkelijk één.

God is liefde. Zijn liefde is geen vage warmte en geen onverschilligheid tegenover kwaad. Omdat God Vader, Zoon en Heilige Geest is, was liefde al werkelijk in Hem voor de schepping. Niet de schepping maakt God liefdevol. De schepping komt voort uit de liefde die al vol was in God. Die liefde wordt het duidelijkst zichtbaar in Jezus, waar God de prijs van de zonde draagt en de weg naar huis opent.

God is Vader omdat de Zoon Hem van eeuwigheid als Vader kent. In Christus mogen gelovigen door genade in die relatie delen. God is niet mannelijk in lichamelijke zin. Hij is Geest. Zijn vaderschap is het oorspronkelijke voorbeeld, en menselijk vaderschap is bedoeld als een spiegel daarvan, maar in deze wereld is die spiegel gebroken.

God schept en onderhoudt. Genesis begint met God, die orde brengt in wat woest en leeg is, licht in de duisternis, en leven tot bestaan. Johannes laat zien dat alles wat tot bestaan is gekomen zijn oorsprong vindt in het Woord. De materiële wereld is Gods goede werk, en Hij houdt haar van moment tot moment in stand.

God handelt in de geschiedenis. Hij roept, bevrijdt, sluit verbonden, zendt Zijn Zoon, stort Zijn Geest uit, en leidt de schepping naar haar einddoel. Het verhaal dat begint met God die schept, eindigt met God die voor altijd bij Zijn volk woont.

Dit is het fundament. Elke verdere studie over Jezus, de Heilige Geest, verlossing, oordeel, de kerk en de nieuwe schepping begint hier.